Tam olarak nedenini bilmiyorum ama 1.8 sürümü yayınlandığından beri bu videoyu hazırlamak istiyordum. Bir zamanlar sevdiğim o oyundan, hikayeden ya da karakterlerden geriye hiçbir şey kalmadı; Ana yazarlar değiştiğinden beri hikayenin o ruhu da silinip gitti. Sanırım beni en çok üzen şey, Schneider’ın Vertin’e olan aşkını, Isolde ile Kakania’nın yürek burkan hikayesini, o dönemde kadın olmanın zorluklarını ve kadınlar arasındaki sevgi bağlarını böylesine derinlemesine yansıtabilen yazarlarlı bir daha dinleyemeyecek olmam. Yine de bu konuda yapabileceğim bir şey yok. Bu videoyu hazırladım çünkü okuduğum en güzel hikayeyi ve hayran kurgularını kaleme alanlar Çinliydi; sanırım bir nevi saygı duruşu niteliğinde bir iz bırakmak istedim. Bu oyun sayesinde harika kadınlarla tanışıp sohbet etme şansı buldum ve kendimi feminist olarak tanımlasam da hala öğrenecek çok şeyim olduğunu fark ettim,Çince öğrenmeyi çok istiyorum, kültürlerini ve hikayelerini eşsiz buluyorum.
Bluepoch neden bir şirket olarak bu kadar şerefsizce bir hamle yapmayı seçti, oyunun kadınlara yazılmış bir aşk mektubu olduğunu iddia edip de onu askerler, lobotomi uygulayan aşağılık herifler ve emperyalist komutanlarla yani insanlık tarihi boyunca kadınların bir numaralı düşmanı olmuş figürlerle doldurmayı ve üstelik onları sanki "iyi kalpli ruhlarmış" gibi resmetmeyi tercih ettiğine akıl sır erdiremiyorum. Umarım oyunun asıl yazarları şu an iyidir, onlardan daha fazla hikâye dinlemeyi çok isterdim.
Teşekkürler Çinli kadınlar, Çinli feministler.
谢谢你们,中国女性,中国女权主义者。
(Windsong ve Vila eşleşmesi için sözleri olsun müziği olsun, en iyi uyum sağlayan şarkı bence buydu.)