กลิ่นความจำในลมหนาว

[ชื่อเพลง: กลิ่นความจำในลมหนาว] เฮ้อ... คืนนี้ลมหนาวมาเยือนอีกแล้ว หน้าต่างที่แง้มไว้... กลิ่นเธอเหมือนยังลอยมา ฉันยังนั่งตรงนี้... ที่เดิม... คิดถึงเธอคนเดียว นึกถึงวันนั้น... ที่เราเดินเคียงข้างกัน ฝนโปรยเบาๆ แต่ใจข้างในกลับอุ่น เธอยิ้มบางๆ แล้วดึงมือฉันไปกุม บอกว่า "ไม่ต้องกลัวนะ... ฉันจะอยู่ตรงนี้" แต่ในวันนี้... ฝนตกเหงาอยู่คนเดียว ไออุ่นที่มือ... กลายเป็นเพียงความทรงจำ พยายามรั้งใจ... ไม่ให้ล้าเกินจะทน เสียงเธอยังวน... "คิดถึงกันนะ" แล้วยิ้มให้ แต่ทำไม... ฉันยังรอเธออยู่ที่เดิม คิดถึงจังเลย... คิดถึงเหลือเกิน เหมือนโลกทั้งใบ... มันหยุดหมุนไปนานแล้ว แค่เห็นชื่อเธอ... ในแชทเก่าๆ ที่เคยอ่าน หัวใจก็สั่น... เต้นแรงจนเจ็บข้างใน คิดถึงจังเลย... คิดถึงเหลือเกิน อยากวิ่งไปหา... กอดเธอไว้ในตอนนี้ แต่ใจมันกลัว... กลัวว่าเธอจะไม่เหมือนเดิม กลัวว่าความจริง... เธอคงลืมฉันไปแล้วจริงๆ บางคืนฉันเปิดเพลง... ที่เราเคยร้องด้วยกัน เปิดซ้ำไปมา... จนทำนองมันเริ่มจาง เห็นเธอนั่งข้างๆ... ส่งเสียงร้องตามเบาๆ แต่พอตื่นมา... ก็พบเพียงความว่างเปล่า... กับหมอนข้างตัวเดิม กลิ่นน้ำหอม... ที่ยังติดตรึงบนเสื้อ ฉันยังเก็บไว้... ในลิ้นชักแห่งความหลัง กลัวถ้าปล่อยไป... กลิ่นนั้นจะจางหาย เหมือนเธอที่จากไป... ไม่กลับมา ถ้าเธอได้ยิน... ถ้าเธอยังไม่ลืมกัน ส่งข้อความมา... สักคำหนึ่งก็พอ แค่คำว่า "คิดถึง"... ก็ทำให้ฉันยิ้มได้... ทั้งคืน คิดถึงจังเลย... ถ้าเธอกลับมา... บอกฉันทีนะ ฉันยังรออยู่ตรงนี้นะ... ที่เดิมที่เคยมีเรา คิดถึงเธอ... จังเลย