ยิ่งพยายามถอยห่าง...อีกฝ่ายกลับยิ่งดึงเขาเข้ามาใกล้กว่าเดิม

ทั้งปราสาทต่างหวาดกลัวจอมมารรุ่นแรก มีเพียงพ่อบ้านหูแมวคนเดียว ที่ได้เห็นรอยยิ้มอ่อนโยนซึ่งไม่มีใครเคยเห็น เขาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร...สายตาที่จอมมารมองมาก็ไม่ใช่สายตาของเจ้านาย และทุกครั้งที่อีกฝ่ายลูบหัวพร้อมกระซิบว่า "เด็กดี" หัวใจของพ่อบ้านตัวน้อยก็ไม่เคยเชื่อฟังเจ้าของมันเลย ค้นหาคำว่า พ่อบ้านจอมมาร ได้ทุกแพลตฟอร์มเลยนะครับ Fictionlog readAwrite จอยลดา ธัญวลัย