1 วิว Premium24/10/2025
ตอนการเยี่ยมบ้านเสี่ยวหาน (ตอนจบ) หลังอาหารได้พูดคุยอย่างเปิดอกกับเสี่ยวหาน ประสบการณ์ของเด็กๆ ทำให้
2 วิว
เกือบสามปีแล้วตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ฉันสอนที่นั่น ถึงฉันจะลังเลที่จะไปมากแค่ไหน แต่ครั้งนี้ฉันก็ต้อง
1 วิว
หลังจากเดินทางมาเกือบ 2,000 กิโลเมตร ในที่สุดฉันก็มาถึงโรงเรียนใหม่ เด็กๆ ตื่นเต้นมากที่ได้เจอฉัน ฉั
ครั้งแรกที่ไปเยี่ยมบ้านเสี่ยวฮัน ฉันพบว่าเด็กไม่มีโต๊ะเรียนด้วยซ้ำ ฉันเลยแอบสั่งโต๊ะเรียนและชั้นวางร
รถที่ไปขนส่งสินค้าจากอำเภอใหญ่กลับมาแล้ว วันนี้จะแจกของฝากจากเจียงซีบ้านเกิดของเราให้กับครูและนักเรี
สัญญาว่าวันนี้จะอยู่เป็นเพื่อนเด็กๆ ทานข้าว พอเห็นเด็กๆ กินข้าวคำโตๆ ไม่เหลือทิ้งสักนิด ก็รู้สึกว่า
0 วิว
ฉันอยากมอบอาหารพิเศษให้ลูกๆ มาตลอด แต่การซื้ออาหารบนภูเขาไม่สะดวกเลยเพราะไม่มีรถ วันนี้ฉันนั่งรถบัสไ
ฉันไม่ได้ลงเขาไปเจ็ดวันในช่วงวันหยุด นักเรียนกำลังจะกลับไปโรงเรียนในช่วงบ่าย ฉันสระผมและไปที่เมืองเพ
ไฟดับทั้งหมู่บ้านกะทันหัน โรงอาหารโรงเรียนก็ทำอาหารกลางวันไม่ได้ พอเห็นเด็กๆ ร้องโหยหวนด้วยความหิว ฉ
ตอนกลางวันได้กินข้าวร่วมกับนักเรียน เด็กๆ จากพื้นที่ภูเขาเป็นเด็กที่แสนจะรู้ความและพึงพอใจง่าย หลังก
“เสียง ‘อ๊ะ อย่าเกาสิ’ ตอนหลังนั่นทำฉันสะดุ้งตื่นเลย”
ครูคณิตศาสตร์มาประชุมค่ะ วันนี้ฉันช่วยคุมสอบด้วย เห็น "ปรมาจารย์ตัวน้อย" โชว์ฝีมือกันน่ารักจังเลยค่ะ
ใกล้สอบปลายภาคแล้ว เลยเตรียมเลี้ยงไก่บ้านให้เด็กๆ ได้กินอิ่มท้อง รอยยิ้มแห่งความสุขบนใบหน้าของพวกเขา
สัปดาห์ที่แล้ว ฉันบังเอิญเห็นนักเรียนทำหนังยางจากเชือกหน้ากากที่ทิ้งแล้ว ฉันรู้สึกแย่หลังจากเห็นมัน
การสอบปลายภาคจบลงแล้ว ไม่ว่าเด็กๆ จะทำได้ดีหรือไม่ก็ตาม ขอแค่พยายามเต็มที่ก็พอ หลังสอบเสร็จฉันเตรียม
ฉันบอกว่านี่คือฟุริเอน
9 วิว
ก่อนหน้านี้ตอนเรียน นักเรียนคนหนึ่งเห็นรองเท้าของฉันขาด เธอกลับเดินขึ้นเขาเป็นเวลากว่าชั่วโมงเพื่อมา
เมื่อสองวันก่อนนั่งรถไปตัวอำเภอ ซื้อผลไม้สดๆ ให้นักเรียน ถ้าพวกคุณไม่ช่วยฉันก็ช่างเถอะ 🥺 ฉันคิดว่าจะ
วันนี้ฉันทำไข่ต้มเป็นอาหารเช้าให้เด็กๆ ทุกคนในโรงเรียน การกินที่ดีจะช่วยให้ตัวสูงและสุขภาพแข็งแรงขึ้
วันหยุดหนึ่งวัน เตรียมไปช้อปปิ้งครั้งใหญ่กับเพื่อนร่วมงานในตัวเมืองและไปรับพัสดุ ช่วงนี้นักเรียนพัฒน