เพื่อนบ้านสาวกับภาพเหมือนคนตาย

“เพื่อนบ้านผู้แขวนภาพถ่ายศพ” เล่าเรื่องราวอันพิสดารที่เกิดขึ้นระหว่างไป๋เสี่ยวเทียน คุณแม่เลี้ยงเดี่ยววัยสาว กับเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกัน ไป๋เสี่ยวเทียนพาลูกสาวย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ รูปลักษณ์ภายนอกของเธอดูงดงามชวนหลงใหล ภายในบ้านตกแต่งด้วยกลิ่นอายแบบชนเผ่า โดยเฉพาะหัวกะโหลกวัวที่แขวนอยู่กลางห้องรับแขก และภาพถ่ายศพขาวดำบนผนัง ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวเธอเต็มไปด้วยความลึกลับ ชายหนุ่มพระเอกได้มีโอกาสช่วยเธอขนเปียโนโดยบังเอิญ และค่อยๆ เกิดความรู้สึกดีต่อเธอขึ้นทีละน้อย ทว่าเมื่อความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มแน่นแฟ้น ไป๋เสี่ยวเทียนกลับแสดงพฤติกรรมชวนฉงนซ้ำแล้วซ้ำเล่า: เธอบอกว่าตัวเองเป็นตัวตายตัวแทนของพี่สาวฝาแฝดผู้ล่วงลับ อีกทั้งยังพูดถึง “ความตาย” และ “การเซ่นไหว้” อยู่บ่อยครั้ง กระทั่งนำภาพถ่ายสมัยยังมีชีวิตของตนเองมาแขวนไว้บนผนังเสมือนภาพถ่ายศพ สิ่งเหล่านี้ทำให้ชายหนุ่มทั้งสับสนและหลงใหลไปพร้อมกัน ยิ่งเวลาผ่านไป การโต้ตอบระหว่างทั้งสองก็ยิ่งละเอียดอ่อนขึ้นเรื่อยๆ จากการหยอกล้อเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน ไปจนถึงการใกล้ชิดสนิทสนมยามดึก จนคนดูเผลอคิดไปว่าพวกเขาใกล้จะเดินทางถึงปลายทางแห่งรักแล้ว ทว่าทุกครั้งที่เนื้อเรื่องดูเหมือนจะกระจ่าง ไป๋เสี่ยวเทียนก็มักจะใช้ภาพถ่ายศพขาวดำใบหนึ่ง หรือคำพูดเกี่ยวกับ “ความตาย” เพียงประโยคเดียว ผลักดันทุกอย่างให้กลายเป็นปริศนาบทใหม่ แท้จริงแล้วอดีตของเธอมีความลับใดซุกซ่อนอยู่? เหตุใดเธอจึงต้องสวมบทบาทเป็นวิญญาณผู้จากไปแล้ว? และชายหนุ่มจะสามารถค้นหาความจริงท่ามกลางเกมอารมณ์อันสลับซับซ้อนนี้ได้หรือไม่? ละครสั้นเรื่องนี้ผสานความลึกลับเข้ากับอารมณ์ความรู้สึก สำรวจความสัมพันธ์อันซับซ้อนระหว่างชีวิตและความตาย อัตลักษณ์ และแรงปรารถนาแห่งรัก เนื้อเรื่องกระชับ เต็มไปด้วยหักมุม ชวนให้ผู้ชมครุ่นคิด มนตร์เสน่ห์อันลึกลับของไป๋เสี่ยวเทียน กับความลังเลและการตัดสินใจอันยากลำบากของชายหนุ่ม ล้วนเป็นแกนกลางที่ดึงดูดความสนใจของผลงานเรื่องนี้