ตอนที่ 62: จักรวาลที่ 11: ธาตุแท้ของมนุษย์ดัดแปลง ดราก้อนบอล มัลติเวิร์ส dragon ball multiverse สปอย

(ช่องบนซ้าย) หญิงสาว: "นี่คือรีโมทที่จะปิดการทำงานของมนุษย์ดัดแปลง! ใช้มันใกล้ ๆ พวกนั้นนะ!" (ช่องบนขวา) ไซบอร์ก: "อะไรกัน... เป็นไปไม่ได้!" (ช่องล่างซ้าย) ตัวละคร (ตะโกน): "ระวัง!" (ช่องล่างขวา) หญิงสาว: "รีโมท!!" ได้ละ ซุปเปอร์ไซย่า: "มันฆ่าพวกนั้นได้เลยเหรอ? แบบนี้มันไม่ยุติธรรมเลยนะ..." (เสียงตอบกลับ): "ใช้ใกล้ ๆ พวกนั้นเท่านั้น!" ไซบอร์ก 17 (ตะโกน): "อย่าเข้ามาใกล้นะ!! ไม่งั้นฉันจะทำลายโลกนี้ซะ!!" หญิงสาว: "นายวาร์ปไปหาเขาได้ไหม?" ซุปเปอร์ไซย่า: "ไม่ได้... ฉันต้องจับพลังของเขาให้ได้ก่อน..." (ช่องกลางขวา) คริลลิน: "แล้ว 18 อยู่ไหน?" (ช่องบนขวา) 18 (หัวเราะแห้งๆ): "โอ๊ะ! หวังว่า 16 จะไม่ขึ้นสนิมนะ!" (ช่องกลางซ้าย) (ซุปเปอร์ไซย่าถือรีโมทพังในมือ) "มันพังแล้ว..." (ช่องกลางขวา) 18 (หน้าเบะ ใกล้ร้องไห้): "มันไม่ได้ออกแบบมาให้โดนเตะแล้วจมน้ำซะหน่อย!" (ช่องล่าง) ทรังค์ (โวยวาย): "เราตายแน่แล้ว!" เบจิต้า (ดูถูก): "เหมือนมันจะได้ผลยังไงงั้นแหละ!" ไซบอร์ก 17 (โกรธจัด): "พวกแกมันจะมากเกินไปแล้ว! ตายซะให้หมดนี่เลย!" (ช่องสุดท้าย ล่างสุด) หญิงสาว (ยิ้มร้าย): "ฆ่าเราก็ไม่มีประโยชน์หรอก! ฉันส่งแผนสร้างรีโมทไปให้บรรดานักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกแล้ว! อีกไม่กี่วัน พวกเขาก็จะสร้างรีโมทที่ใช้งานได้ไกลเป็นไมล์ได้! นี่คือจุดจบของพวกแกแล้ว!" (ช่องบนซ้าย) ไซบอร์ก 17 (ตะโกนโกรธจัด): "...งั้นเราต้องฆ่านักวิทยาศาสตร์ให้หมด! ทุกคน! เดี๋ยวนี้!!" (ช่องบนขวา) ทรังค์ (ตาแข็งพูดเสียงแข็ง): "พวกมันเผยธาตุแท้ออกมาแล้ว!" (ช่องขวาสุด) ไซบอร์ก 16 (น้ำหยดจากตัว พูดนิ่งๆ): "ไม่." (ช่องบนซ้าย) ไซบอร์ก 16 (พูดน้ำเสียงนิ่งๆ จริงจัง): "อย่าเป็นอาชญากรเลย 17... นายเคยเป็นคนดี... นายไม่เคยฆ่าคนหรือสัตว์เพราะความสนุก..." (ช่องบนขวา) ไซบอร์ก 17 (ตะโกนเสียงดัง สีหน้าเครียด): "พวกมันฆ่าเราได้ทุกเมื่อ!" (คูริริน): "แต่เราไม่อยากทำแบบนั้นซักหน่อย!!" (ช่องกลางกลาง) คริลลิน (พูดเร็วๆ จริงใจ): "ถ้านายไม่อาละวาดฆ่าคน... เราก็จะไม่ยุ่งกับนาย และถ้าอยากสู้จริงๆ... ฉันมั่นใจว่าซุนโกคูจะรับคำท้าได้ทุกเมื่อ!" (ช่องกลางขวา) ซนโกคู (ซูเปอร์ไซย่า ยิ้มมั่นใจ): "แน่นอน! ขอเวลาให้ฉันฝึกอีกนิด แล้วจะได้สู้ตัวต่อตัวอย่างเต็มที่เลย! สัญญา!" (ช่องล่าง) ไซบอร์ก 18 (ตะโกนสุดเสียง เต็มไปด้วยความโกรธ): "พวกมันโกหกแน่