ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดรุนแรงเกินต้าน ข้าอ้อนวอนทั้งน้ำตา องครักษ์ผู้เย็นชาตบะแตก

ในคืนเข้าหอ องค์รัชทายาททิ้งข้าไปนอนที่ห้องหนังสือเพราะคิดว่าข้าอัปลักษณ์ แต่หารู้ไม่ว่าข้าถูกคนวางยาปลุกกำหนัดอย่างรุนแรง ในความทรมานเจียนตาย ข้าเรียกหา "เป่ยซาง" องครักษ์เงาคู่ใจ เขาผู้แอบรักข้ามานานไม่อาจทนเห็นข้าเจ็บปวด และประกาศก้องว่า "ไม่ยอมให้ชายอื่นแตะต้องข้า" สุดท้ายความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่างนายหญิงกับองครักษ์จึงเกิดขึ้นในคืนวิวาห์ เพื่อช่วยชีวิตข้าจากฤทธิ์ยา...