เมื่อคนธรรมดาต้องกลายร่างเป็น "พ่อบ้านหูแมว" ใต้บัญชาจอมมารคลั่งรัก

บรรยากาศในห้องเงียบสงบลงหลังจากจูบอันเร่าร้อนสิ้นสุดลง คิริว นั่งพิงหัวเตียงด้วยท่าทางหมดเรี่ยวแรง ใบหน้ายังคงแดงก่ำ ลมหายใจหอบถี่ หูแมวลู่ตก ส่วนหางก็พันรอบขาตัวเองแน่นราวกับพยายามหาที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ เขาก้มมองอุ้งมือแมวของตัวเอง ก่อนตัดสินใจใช้เวทเรียกกีตาร์โปร่งสีดำกลับมาอีกครั้ง นิ้วมือที่สวมถุงมือพยายามขยับเกา strings ช้า ๆ เป็นทำนองเพลงจังหวะช้า ๆ แบบหงอยเหงา สื่อถึงความรู้สึกสับสนและเหนื่อยล้าในหัวใจตอนนี้ พรีโม่ นั่งมองอยู่ข้าง ๆ ยกมือขึ้นลูบหัวคิริวเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม พรีโม่ : “ยังไม่หายเหนื่อยอีกหรือ?” คิริว (เกากีตาร์ต่อเบา ๆ เสียงสั่นเล็กน้อย) : “ก็…ร่างกายมันยังแปลก ๆ อยู่นี่ครับ…เล่นดนตรีระบายอารมณ์แบบที่คุณลีโอแนะนำเมื่อกี้ อาจจะช่วยให้ดีขึ้นก็ได้มั้งครับ” พรีโม่หัวเราะในลำคอเบา ๆ รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจอมมารผู้เกรียงไกร—ภาพของพ่อบ้านหูแมวที่นั่งดีดกีตาร์หงอย ๆ อยู่บนเตียง กลายเป็นความทรงจำที่อบอุ่นที่สุดในค่ำคืนของฤดูผสมพันธุ์นี้ ค้นหาคำว่า พ่อบ้านจอมมาร ได้ทุกแพลตฟอร์มเลยนะครับ Fictionlog readAwrite จอยลดา ธัญวลัย