ตอนที่ 11 แผนลับถูกเปิดเผย พ่อบ้านโจรสลัด กัปตันคุโระ! วันพีช One Piece สปอย

โซโล นามิ และกลุ่มโจรสลัดอุซปที่ยังคงรอลูฟี่และอุซปอยู่ กลุ่มโจรสลัดอุซปพูดถึงการที่อุซปไปที่ชายฝั่งอยู่เสมอ จากนั้นพวกเขาก็เห็นอุซปวิ่งเข้ามาหา แต่เขาไม่ตอบคำถามอะไร รีบวิ่งหน้าตั้งผ่านไป อุซปวิ่งเข้าไปในหมู่บ้านและเริ่มตะโกนบอกทุกคนว่าโจรสลัดกำลังมา ทุกคนต้องละทิ้งบ้านของตน อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านโกรธมากกว่าที่อุซบทำแบบนี้ ทุกคนปฏิเสธที่จะเชื่ออุซปเพราะเขาโกหกบ่อยมาก อุซปรู้ว่าสิ่งที่คุโระพูดเป็นความจริง เขาจึงหนีไปที่บ้านของคายะ ในเวลานั้น โซโลและนามิตัดสินใจว่าควรไปที่ชายฝั่งเพื่อตามหาลูฟี่ กลุ่มโจรสลัดอุซปเป็นผู้นำทาง และพวกเขาพบว่าลูฟี่นอนอยู่ที่ด้านล่างของหน้าผา ดูเหมือนตายแล้ว อย่างไรก็ตามโซโลสะกิดเขาและลูฟี่ก็ตื่นขึ้นโดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลย กลับมาที่คฤหาสน์ เมอร์รี่โชว์แว่นตาที่ซื้อมา คาย่าตั้งใจให้แว่นตานี้แก่พ่อบ้าน เพราะพรุ่งนี้เป็นวันครบรอบสามปีที่พ่อบ้านดูแลคายะ อุซปมาถึงคฤหาสน์ของคายาและบอกว่าเธอต้องหนีไม่งั้นเธอจะถูกฆ่าตาย คุโรฮาดอร์กำลังวางแผนที่จะลอบสังหารเธอและแย่งชิงมรดกของเธอไป Kaya ปฏิเสธที่จะเชื่อเขา กลับมาที่หน้าผา ลูฟี่เล่าให้คนอื่นฟังถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและบอกว่าพวกเราต้องไปที่หมู่บ้าน เพื่อเตือนทุกคนถึงการอพยพ ในขณะเดียวกัน Merry ก็เข้ามาในห้องพร้อมปืน Usopp จึงคว้า Kaya แล้วกระโดดลงไปด้านล่าง การ์ดจำนวนมากชักปืนออกมาเพื่อไล่ให้อุซปออกไป แต่อุซปยิงหนังสติ๊กเพื่อไล่พวกนั้นออกไปแทน จากนั้นเขาก็ดึงแขนของ Kaya เพื่อให้หนีไปกับตน แต่ Kaya ตบเขา จากนั้นเมอร์รี่ก็ยิงที่แขนของอุซป อุซปจึงวิ่งหนีไป เมอร์รี่บอกชาวบ้านที่ตอนนี้รวมตัวกันเป็นกลุ่ม ให้ไล่ตามอุซปเพื่อไม่ให้เขาทำร้ายคายะ บนเรือของกลุ่มโจรสลัดแมวดำ คุโระยืนอยู่ต่อหน้าโจรสลัด บอกถึงแผนการที่จะโจมตีหมู่บ้านในยามรุ่งสาง เมื่อพระอาทิตย์อัสดง อุซปเดินไปตามชายหาด นึกถึงเรื่องราวที่เขาเคยเล่าให้คายะฟัง เมื่อได้ยินกลุ่มโจรสลัดอุซปเรียกหาเขา เขาเงยหน้าขึ้นและตกใจที่เห็นลูฟี่ยังมีชีวิตอยู่ อุซปบอกเกี่ยวกับแผนของคุโระ แต่แล้วก็บอกว่าเขาล้อเล่น กลุ่มโจรสลัดอุซปจึงหมดความนับถือในตัวอุซปและจากไป เย็นวันนั้น นามิพันแขนของอุซปที่ถูกยิงและถามว่าทำไมเขาถึงบอกว่าจะทำทุกอย่างเอง อุซปตอบว่าเป็นเพราะเขาเป็นคนโกหก ยังไงก็ไม่มีใครเชื่อเขาอยู่ดี อุซบรักหมู่บ้านนี้และต้องการปกป้องหมู่บ้านนี้ ดังนั้นเขาจึงยืน